امام سجّاد عليه السلام در دعاى مكارم الاخلاق از خدا مىخواهد : « وَسَدِّدْني لِأنْ اعارِضَ مَنْ غَشَّنِي بالنُّصْحِ وأجْزِي مَنْ هَجَرَنِي بِالبِرِّ واثيبَ مَن حَرَمَني بِالبَذْلِ واكافِىءُ مَنْ قَطَعَنِي بالصِّلَةِ وَاحالِفَ مَنِ اغْتابَنِي إلى حُسْنِ الذِّكْرِ وأنْ أشكُرَ الحَسَنَةَ واغْضِيَ عَنِ السَّيِّئَةِ ؛ خدايا مرا ثابت‌قدم و استوار بدار ، تا با ناخالصان دغل‌كار ، خيرخواهانه برخورد كنم ، و هر كس از من دورى گزيد ، من به او نيكى كنم ، و به هر كس كه مرا محروم كرده ، بذل و عطا كنم ، و با آن كه با من قطع رابطه كرده ، بپيوندم ، و كسى را كه غيبت مرا كرده است ، به خوبى ياد كنم ، توفيقم بده كه نيكى را سپاسگزار باشم ، و از بدى چشم بپوشم و درگذرم » . « 1 » حضرت على عليه السلام مىفرمايند : « عاتِبْ أَخَاكَ بِالْإِحْسانِ إلَيْهِ وَارْدُدْ شَرَّهُ بِالْإِنْعَامِ عَلَيْهِ ؛ برادرت را در برابر كار خلافى كه انجام داده است به وسيلهء نيكى سرزنش كن ، و شر او را از طريق انعام و احسان به او برگردان » . « 2 » رسول خدا صلى الله عليه و آله در پاداش كسانى كه عفو مىكنند مىفرمايند : « اذا كانَ يومُ القِيامَةِ نَادى مُنادٍ : مَنْ كانَ أجْرُهُ عَلَى اللَّهِ فَلْيَدخُلِ الجنَّةَ ، فَيُقال : مَن ذَا الَّذِي أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ؟ فَيُقال : العَافُونَ عَنِ النّاسِ ، يَدخُلونَ الجنّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ ؛ هنگامى كه روز قيامت مىشود كسى از سوى خداوند ندا مىدهد كه هر كس اجر او بر خداست وارد بهشت شود ، گفته مىشود : چه كسى اجرش بر خداست ؟ در جواب به آنها مىگويند : كسانى كه مردم را عفو كردند ، آنها بدون حساب داخل بهشت مىشوند » . « 3 » رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است : « عَلَيْكُمْ بالعَفْوِ ، فإنَّ العَفْوَ لايَزِيدُ العَبْدَ إلّاعِزّاً ، فَتَعافُوا يُعِزِّكُمُ اللَّهُ ؛ بر شما باد به گذشت ، زيرا كه گذشت جز بر عزّت بنده نمىافزايد . پس يكديگر را گذشت كنيد ، تا خداوند شما را عزّت بخشد » . « 4 »

--> ( 1 ) . صحيفهء سجّاديه ، دعاى 20 ( دعاى مكارم الاخلاق ) ( 2 ) . نهج‌البلاغه ، حكمت 158 ( 3 ) . تفسير نمونه ، ج 20 ، ذيل آيات 37 - / 40 سورهء شورى ( 4 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 108